ρεσιτάλ ερμηνείας με @dkalo
Δεν μου αρέσει να μιλάω για το παρελθόν παρόλο που η Ιστορία με ενδιέφερε από μικρό. Το να μιλάει κανείς για το αυτό το έχω συνδέσει με μια μορφή παρελθοντολαγνοίας, μη-αποδοχής του παρόντος και της (προσωπικής;) ανάγκης για το disruption, την αλλαγή του μέλλοντος και την δημιουργία νέων πραγμάτων. Και αυτό το post αποτελεί κάτι τέτοιο, μιας είναι και το πρώτο για το 2012, αλλά αναφέρεται στο παλιό —αλλά άκρως ενδιαφέρον θα έλεγα— 2011.
Θα προσπαθήσω λοιπόν να επισημάνω briefly κάποια πράγματα που έμαθα όσο τα ημερολόγια γράφανε 2011. Σίγουρα μερικά —ή και πολλά— θα τα ξεχάσω, όχι επίτηδες ή επειδή δεν αξίζουν, απλά διότι μου διέφυγαν όσο έγραφα το post.
#1 re: σχολείο, πανελλήνιες et al
πανελλήνιες are overrated. όχι τόσο για την σημαντικότητά τους αλλά για την προετοιμασία τους. δεν χρειάζονται υπερβολές, το άγχος θα υπάρξει κατά καιρούς αλλά θα πρέπει να εκδιώχνεται. Χρειάζεται μια συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια —όχι της τελευταίας στιγμής, αν και υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες απέδωσε,— ήρεμη και λογική. Οι έξοδοι, οι βόλτες, το internet και το facebook είναι απαραίτητα αλλά όχι σε βαθμό που να εξουσιάζουν τη καθημερινότητα σου. Όσο για το σχολείο — το σχολείο sucks. Πρέπει να γίνουν τόσες πολλές αλλαγές ώστε να υπάρχει ποιοτική αναβάθμιση του aka υπάρχουν πολλά προβλήματα. Αν και δεν συνηθίζω να δίνω συμβουλές, αυτό που μπορώ να πω είναι πως αν υπάρχει η δυνατότητα για αιτήσεις και σπουδές στο εξωτερικό, do it.
#2 γενικότερα
επειδή δε μπορώ να συνεχίσω σε αυτή τη μορφή το post θα το πάω αλλιώς.
τα διαβάσματα κάθε βράδι, οι ώρες στο σχολείο, οι έξοδοι μετά το φροντιστήριο και την επόμενη μέρα, το βράδι στο πολυτεχνείο, τα τρεξίματα με την κάμερα στις πορείες, το λίγο σκι αλλά η μεγάλη ελεύθερη απόλαυση του, οι αιτήσεις στο εξωτερικό, πολλοί και ποιοτικοί νέοι άνθρωποι στη ζωή μου, νέες ιδέες και εμπειρίες, οι κοπάνες της τρίτης λυκείου, ο καλύτερος κώδικας που έχω γράψει ποτέ σε ένα καφέ στη θεσσαλονίκη το πρωινό μιας πέμπτης, οι συζητήσεις για ώρες τα βράδια σχετικά με μαθηματικά στο gtalk με μπρίστολ, and all watched over by machines of loving grace, αρκετό skype και tumblr, οι 5 (ή 7-δεν-θυμάμαι) μέρες στη Ρώμη, το TEDxThessaloniki, το OpenCoffee μια βραδιά στο μέλλον, το ACSTAC, τα σκίτσα στο moleskine την ώρα της βιολογίας γ.π. για την μεταμόρφωση του 4sqwifi από project σε app, οι σχέσεις φιλίας με διάφορους καθηγητές, τα καλά και κακά αποτελέσματα σε διαγωνίσματα και λοιπά BS stuff, οι θετικές απαντήσεις από US colleges αλλά η προτίμηση της Βιέννης, το WordCamp, το τέλος των πανελληνίων (και το θέμα της έκθεσης,) το τέλος του ΑΟΔΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, οι διακοπες, διακοπες, διακοπές, η πάρος, η αθήνα του ιούλη εκεί πέρα στο σπίτι του Κάπα Πι και οι φίλοι και η συναυλία του Waters, η εισαγωγή στα cocktails, οι πρώτες μέρες στην βιέννη, οι βόλτες με το ποδήλατο, το iPhoneography και το vie photo tumblr που δεν πήγε μπροστά όπως είχε πει ο ηλίας, το startupweek, το burger king και το phil, η Karlsplatz και το πάρκο που ξεχνάω το όνομα, η Silicon Valley και όλα τα σχετικά με αυτή, η αθήνα του δεκέμβρη (ξανά) και η ομορφιά του παρισιού στις γρήγορες 5 ημέρες, τα πολλά αεροπλάνα και αεροδρόμια, emails, το 4sqwifi με τον Πάνο, Γεράσιμο, Ελένη και τελευταία τον Γιάννη (respect,) τα free εισιτήρια για leweb, το techcrunch και ο scoble, το βήμα, καθημερινή και lifo, όλοι οι άνθρωποι που δεν ήξερα και γνώρισα και όλοι που ήξερα (online) και γνώρισα, η νύχτα στην ταράτσα της Νομικής, ο Όλυμπος και η βροχή και η κορυφή του, η συλλογή με τα βινύλια, 0 και 1.
με λίγα λόγια το 2011 ήταν unique. κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως θα εξελιχθεί έτσι. ευχαριστώ σε όλους. all in για ένα ακόμη καλύτερο 2012. let's make a dent in the universe.
—
to all,
never stop moving, embrace uncertainty, explore, get out of your comfort zone, start, do, fail, live & love. the world is yours.
enjoy 2012.
